Balıkesir Merhaba Gazetesi

Çocuklarımıza Gereken Önemi Veriyor muyuz?

Çocuklarımıza Gereken Önemi Veriyor muyuz?
İdris Yavuz
İdris Yavuz( idrisyavuz@gazetemerhaba.com )
31 Mart 2021 - 8:11

Çocuklarımıza Gereken Önemi Veriyor muyuz?

Neslimizin devamı ve geleceğimizin teminatı olan çocuklarımıza ne kadar önem veriyoruz? Bu konuda herkes üzerine düşeni yapıyor mu? Esas sorgulanması gereken konu bu olsa gerek. Doğrusu çocuk başıboş bırakılırsa söz dinlemez, kanun tanımaz olur. Neticede vatanına, milletine, devletine, çevresine bela kesilir. “Ağaç yaşken eğilmeli, çocuk küçükken eğitilmelidir”

 

Aslında bizim inanç geleneğimizde “Her çocuk dünyaya temiz olarak gelir. Sonradan onun Müslüman veya gayri Müslim olmasına ailesi yada çevresi vesile olur.”

 

Çocuklar, annelerin koruması altında, uzun ve yorucu bir çabayla hayata hazırlanırlar. Her çocuk düşünce ve fikir yapısı yanında duygu ve sevgi değerlerine de sahiptir.

 

Bugün “çocuk ıslah evlerinde” anasız-babasız büyüyen çocuklarda psikolojik bozukluklar görülmektedir. “Ağaçlar su ile beslenmeli, çocuklar sevgiyle, ilgiyle büyütülmelidir”. Su nasıl kabın şeklini alırsa, hamur elde nasıl şekillenirse çocuk da iyi huylarını aile ortamından alır. Eğer anne-baba çocuğuna iyi örnek olursa o çocuk, meyveli ağaç gibi verimli olur.

 

İçinde bulunduğumuz sosyal hayatımızda, sokak çocuklarının insanlığa, çevreye verdiği zararları hep birlikte görmekteyiz. Bally koklayan, beyaz kullanan, kap-kaç olayına karışan, ev soyan, adam öldüren, anarşiye yem olan gençler hep bu ilgisizliğin ağır bedelini ödemektedir.

 

Aile ortamından uzak, eğitimsiz, sevgisiz yetişen çocukların bunalıma düştüklerini biliyoruz. Aslında çocukların sadece maddi ihtiyaçlarını karşılamakla da onların problemleri çözülmez. Çünkü çocuk her gördüğünü taklit eder ve her şeyi olduğu gibi alır. Bu bakımdan çocuğa doğruyu, yanlışı, güzeli, çirkini öğretirken daima hoşgörülü davranmak gerekir.

 

Dünyaca bilinen ünlü bilim adamı “EİNSTEİNE” der ki, “Bugünün gençleri çabuk iş gören bir makine gibi yetişmektedir. Fakat insan asla bir makine olmamalıdır. İnsanın iyi ile kötüyü, güzel ile çirkini ayıracak bir kafası olmalıdır. Bu kafa yerinde değilse onun hiç makineden farkı kalmaz. Ben bugünkü gençlikte en büyük eksikliği bu noktada görmekteyim. Biz çocuğa başka türlü terbiye vermeliyiz. Yoksa bu çocukların talimli köpeklerden hiç farkı kalmayacaktır”. Bu sözler günümüzün gerçeğini en güzel  ifade etmektedir.

***

Bu da gösteriyor ki, çocukların yetişmesinde ailenin sorumluluğu, asla tartışılamaz kural olarak önümüze konmaktadır. Çocuğu tek başına bilgiyle donatmakta yetmez, onları etik açıdan da takviye etmeliyiz. İlimle ahlak, etle tırnak gibi birbirlerini tamamlayan unsurlardır. Eğitimde ahlaka yer vermemek, insanın kendisini inkar etmesiyle eşdeğerdir. Edep ve terbiyeden yoksun olanlar insanlıktan çıkarlar. İyilik yapanlar yüce’lirler. Kötülük ise insanı alçaltır. Çocuğun terbiyesine önem vermeyen aileler onu tehlikeye kendi eliyle atmış olurlar. Bunun zararını hem kendisi hem de çevresi görecektir.

 

Bu konuda bilenlerin bilmeyenlere, öğretmenlerin öğrencilerine terbiye ve güzel ahlak öğretmesi vicdani bir görev olmalıdır. Her çocuğun özünde, mayasında iyiliğe, kötülüğe yatkınlık vardır. Onları güzellikle, hoşgörüyle düzeltmek gerekir. Terbiye hiçbir zaman baskıyla yapılmaz. Çocuğa tatlı dille, güler yüzle yaklaşmalı, gereksiz yere şiddet gösterilmemelidir. Çünkü aşırı baskı çocuğu isyana sürükler ve ayrıca evden kaçmasına sebep olur.

***

Benim on çocuğum var hiç birini öpmemdim diyen sahabeye Efendimiz:

 

“– Merhamet etmeyene merhamet olunmaz.”

 

“– Allah’tan korkunuz; çocuklarınız arasında adaletli davranınız.” buyurdu.

 

Bir çocuğun ilk eğitimi ailede başlar. Çünkü, okullarda çocuğa bilgi öğretilir, karakter yapısı, kişiliği ise aile tarafından tamamlanır.

 

Bilge insan İmam-ı Gazali : “Daha ilk günden itibaren  çocuğun eğitimine önem verilmelidir. Çocuğun kalbi saf bir cevherdir. Verilen her şeyi alır. Onun iyi bir insan olabilmesi için, iyi eğitilmesi şarttır.“ .

 

Çocuğun ileri ki dönemde mutlu yada mutsuz, başarılı ya da başarısız olmasında  aileden almış olduğu bu eğitim önemlidir.

 

Çocukları önce dinlemeli, eleştirileriniz yapıcı olmalı, onların sevinç ve üzüntülerini paylaşmalıyız.

 

Çocuğa anne ve baba güven telkin etmeli, onların yanında başkaları aleyhinde asla konuşmamalı.

 

Çocuklar bizim geleceğimizdir. onları iyi birer insan olarak hayata hazırlamalıyız. Çünkü Çocuk terbiyesi zordur ve aynı zamanda sabır isteyen kutsal bir görevdir.

 

Sitemizde yayınlanan haberlerin telif hakları gazete ve haber kaynaklarına aittir, haberleri kopyalamayınız.