Balıkesir Merhaba Gazetesi

NE KADAR VEFALIYIZ?

NE KADAR VEFALIYIZ?
16 Şubat 2015 - 0:01

Genel

Vefalı insanlar, gittiğinde arkada bıraktıklarını anan, unutmayan, halini hatırını soran insanlara denir. Vefa çalışarak elde edilen bir özellik değildir. Vefalı insan kişiliğinden dolayı bu özelliğe sahiptir. İnsanın kişiliği de çocukluğunda büyük oranda gelişimini tamamlar. Bu yüzdendir ki vefalı insanların çocukları ailelerini örnek alarak öyle yetişir ve vefalı birer birey olur. Karesi Orta Okulu öğrencileri de Değerler Eğitiminde işledikleri Vefa konusundaki düşüncelerini bizlerle paylaştılar.

SELİN YİĞİTOĞLU: Vefalı olmak hayatı olumlu yönde etkiler. İnsanlarda umut, huzur, mutluluk kaynağı olur. Günlük hayatta yaşlı insanlar hayvan beslerler. Evli olmayanlar yalnızlık duygusunu hayvanları beslemekle, hayvanlarıyla yaşamakla unuturlar. Onlarla huzurlu olurlar. Kimi insanlar vardır fakir oldukları halde evlerinde bir tane ekmek olsa da yarısını bölüp, sokakta aç kalan hayvanlara verirler. Kimi insanlar vardır yaşlı bakım evine gider, onlarla muhabbet ederler. Kimi vefalı insanlar vardır ki, yardıma muhtaçlara yardım eder. Kaza olur, hiç tanımadığı insana bile kan verir. Hayat işte böyle olmalı. Huzur dolu bir hayat vefalı insanlarla olur.

MEHMET DAZLAK: Okulun bitmesine az kalmıştı ve karnemin ortalaması yüksekti. Babam bunun karşılığında beni Ankara’ya gitmeme izin verecekti. Karnemi aldıktan sonra eve gittim ve karnemi babama uzattım. Babam “umduğum gibi gelmiş karnen, aferin oğlum” dedi. Bunun karşılığında Ankara-Balıkesir biletimi aldı. Bavulum ve geri kalan eşyalarımı hazırladım. “Ankara’ya gidince beni ara” demişti babam. İndiğimde aramayı unutmuştum. Gittiğimden dört gün sonra babamı aramam gerektiğini hatırladım. Kendimden utanmıştım. Aramam gerekiyordu ve aradım. Telefon çalmaya başladı “dııddd dıııdddd” diye. En sonunda telefondan “alo” sesi geldi ve bu babamdı. Normal sohbet ettikten sonra, babama onları özlediğimi söyledim ve babamın söylediği şu üç kelimeden sonra vefalı olacağıma söz verdim. –“Çok aradın be oğlum”

SERHAT İNEM: Vefa bir olay karşısında beklentisiz yapılan bir iyiliktir. Mesela bir olayda örneklendirmek istesek, bir yaşlı insana veya kendimizden büyük bir insana karşılık beklemeksizin yardım edebiliriz. En önemli yardım ise yalnız veya köyde yaşayan yardıma muhtaç insanlara yardım edebiliriz. Onlara da yardım ile ilgili program yapmak istersek her hafta tüm okullar hafta sonları Balıkesir’de ki tüm okullar ziyarete gidebilir.

MURAT DEMİRTAŞ: Vefalı olmak her insanın görevidir. Bizim mahallede vefalı birçok insan var. Yaşlılarına her zaman gidip hal hatır sorarlar. Komşulukları söylemiyorum bile. Evimizde domates ve ya başka bir yemek için sebze olmasın rahatlıkla başkasına verirler. Ve akşam oturmaya gidenler eğer annemizin babamızın cebinde para olmasın borç defterine bile yazmazlar. Kısacası bizim mahalle çok vefalı..

BERFİN AKSOY: Vefa nedir? Bana göre veda anneliktir. Her canlı yavrusunu korumak için kendisiden ödüm veriri. Yemez yedirir, giymez giydirir. Anne dünyadaki en vefakâr canlıdır. Sadece insanlar için değil her hayvan da vefalıdır. Yavrusunu korumak için canını ortaya koyar. Tabi bazen yavru canlı da vefalı olabilir. Mesela yaşlı annesini her gün arar, sorarsa o vefalı bir insandır. Vefa dostluktur. Dostunun halini hatırını sormak, iyiliğini düşünmektir. Kısacası vefa İNSANLIKTIR!!!

EMİRHAN ULAŞ: Size her gün başımdan geçen bir olayı anlatayım. Ben her gün abimle kavga ederim. Ona çok sinir oluyorum ama içimde hala onu çok seviyorum. Herkes abimi hiç sevmiyorum sanıyor. Ama ben abim için her şeyi göze alırım. Abimin bana sevgi duyduğunu biliyorum. Ama ben onu karşılıksız seviyorum. Onun canı yanınca benim de kalbimde bir acıma duygusu oluyor.

ELÇİN TUNEROĞLU: Vefa, insan olmanın bir gereğidir. Toplumumuz için çok önemli bir duygudur. İnsanlık bu sayede gelişip güzelleşir. Annem çok vefalı birisidir. Bütün anneler gibi. Bizlere vefalı olmayı öğretirler. Otobüslerde yaşlılara yer veririz, eski öğretmenlerimizin halini hatırını sorarız. Bir aile bireyi çocuğu hakkında “vefasız” diyorsa, bu gerçekten çok kötü bir durumdur. Aileyi aramayan, sormayan, yüzlerini bile hatırlamayanların vay haline! Annesiz ve babasız büyüyenleri düşünmelidirler. Vefalı bir insan bu dünyanın gelişmesinde rol oynar. VEFALI OLALIM, OLDURALIM. AİLESİ OLMAYANLARI DÜŞÜNÜP, ONLARI ANLAYALIM.

HAMİT KARABAY: Ben futbol oynuyorum. Minibüsle gidiyorum. Eğer yaşlı biri ayakta kaldıysa ona yerimi veriyorum. Akrabamız olmasa bile tanıştığımız yakın olan kişilere oturmaya ziyarete gideriz. Dışarıda kalmış niyeti iyi kötü onu bilemem ama yanımda para var ise verir yardım etmeye çalışırım.

HAZIRLAYAN: FATMA KARA

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

Sitemizde yayınlanan haberlerin telif hakları gazete ve haber kaynaklarına aittir, haberleri kopyalamayınız.