Fethiye Çelik

Bir şehirde bence festival varsa, o şehir kendisini anlatmak istiyor demek ancak doğru anlatım herşey demek…

Festival dediğimiz şey yalnızca sahne kurmak, konser düzenlemek, meydanı doldurmak değildir. Festival; bir kentin hafızasını, üretimini, mutfağını, doğasını, sanatını ve insanını aynı masada buluşturur.Doğru yapıldığında festival, birkaç günlük eğlenceden çok daha fazlasına dönüşür. Esnaf kazanır, üretici görünür olur, gençler şehre bağlanır, çocuklar yaşadığı yerin değerini öğrenir, dışarıdan gelen ziyaretçi ise o kentin ruhuyla tanışır.

Balıkesir bu konuda Türkiye’nin en güçlü şehirlerinden biri ama organizasyonlarda hep başarısız kalıyor. Sizce niye ?

Dün Balıkesir sokaklarını dolaştım.

Bazen bir şehri anlamak için büyük toplantılara, uzun raporlara, kalın dosyalara gerek yok.Bir sokağa girersiniz, bir mahalleden geçersiniz, bir esnafın selamını alırsınız, bir çocuğun koşuşunu görürsünüz; şehir size kendini anlatmaya başlar.

Balıkesir de öyle yaptı.

Türkiye’de İşsizlik Yüzde 8,2: Gençler, Kadınlar Ve Dar Gelirliler İçin Zor Tablo. Türkiye’de işsizlik oranı nisan ayında yüzde 8,2 seviyesine çıktı. Ancak mesele yalnızca TÜİK’in açıkladığı oran değil; gençlerin gelecek hesabı, kadınların istihdama katılımı ve evlerin geçim yükü artık aynı tablonun içinde okunuyor.

Türkiye’de işsizlik denildiğinde çoğu zaman ilk bakılan şey tek bir oran oluyor.Yüzde kaç arttı, yüzde kaç düştü?

Oysa işsizlik, sadece ekranın altından geçen bir veri değil.Bir evde ertelenen alışveriştir.Bir gencin “ne iş olsa yaparım” cümlesidir.Bir babanın pazardan eli boş dönmemek için yaptığı hesaptır.Bir annenin çocuğuna “bu ay biraz idare edelim” demesidir.

Televizyon dizileri hayatımıza öyle yerleşti ki artık bazen kendi gündelik hayatımızı bile bir sahne gibi yaşamaya başladık. Bir bakıştan büyük anlamlar çıkarıyoruz, bir suskunluğu final sahnesi sanıyoruz, bir tartışmayı sezon finali gerginliğinde büyütüyoruz.

Oysa gerçek hayat, diziler gibi işlemiyor.

Dizilerde her şeyin bir ritmi var. Kahraman doğru anda konuşuyor, kötü karakter tam zamanında açığa çıkıyor, haksızlığa uğrayan kişi birkaç bölüm sonra mutlaka haklılığını ispatlıyor. Hayatta ise çoğu zaman cümleler yarım kalıyor, yanlış anlaşılmalar açıklığa kavuşmuyor, haklı olan bazen sessizce yoluna devam etmek zorunda kalıyor.