Demokrasinin Hafızası, Vefanın Siyaseti

Bu topraklar DP’yi, AP’yi ve son olarak DYP’yi birinci parti yaptı.
Süleyman Demirel döneminde DYP, yalnızca bir parti değil; köylünün, esnafın, taşranın sesi, devletle millet arasındaki köprüydü. Balıkesir’de bunun karşılığı çok güçlüydü. 1989’da belediyeyi kazanan, 1991’de 7 milletvekili çıkaran DYP, bu kentin siyasal omurgalarından biriydi.

Sonra 2002 geldi…

Barajın altında kalmak, yalnızca bir seçim sonucu değildir; bir geleneğin parçalanmasıdır. DYP yedi ayrı parçaya bölündü. Ama siyaset dediğimiz şey, küllerinden doğmayı bilenlerin işidir.
Bugün yeniden bir toparlanma, yeniden bir yürüyüş var.

Genel Başkan Cenk Küpeli, Balıkesir İl Başkanı Yakup Muslu…

Altı Eylül İlçe Başkanlığı’nda Nuri Pati, Karesi İlçe Başkanlığı’nda Hasan İnan…
Atamayla başlayan süreç, kongrelerle demokrasiye yakışır bir zemine taşınıyor. Bandırma ve Gönen’in de sırada olması boşuna değil; taşra siyaseti yeniden nabız yokluyor.
İlk kongre Altı Eylül’de yapıldı.
Sandık konuştu, irade tecelli etti. Nuri Pati başkanlığındaki yönetim; farklı mesleklerden, farklı yaşlardan ama ortak bir inançtan oluştu: “Bu parti yeniden ayağa kalkar.” İsimler uzun, emekler daha uzun… Hepsi birer gönül taşıyıcısı.

Ardından Karesi Kongresi yapıldı.
Hasan İnan başkanlığında seçilen asil ve yedek yönetimler ile il delegeleri, DYP’nin Balıkesir’de hâlâ kökü olduğunu gösterdi. Bu işler sloganla değil, sabırla olur. Liste değil, emek kazanır.
Bu sürecin sessiz ama güçlü bir tanığı da vardı:

DYP Balıkesir İl Kadın Kolları Başkanı Sevim Öke…

İş insanı, yoğun temposuna rağmen iki kongreyi de izledi. Siyasetin vitrini değil mutfağıyla ilgilendi. DYP’nin içine düşen bir yağmur damlası gibi… Sessiz, ısrarlı ve bereketli.
Bugün siyasetin en çok ihtiyaç duyduğu şey tam da bu:
Vefa…
İlke…
Hafıza…
Siyasi partiler tabelayla değil, insanla yaşar.
Ve bazı partiler vardır; baraj altında kalsa da, gönüllerin üstünde kalır.
DYP, Balıkesir’de yeniden konuşuluyorsa;
Bu, geçmişi unutmayanların, geleceği ciddiye alanların eseridir.