Gençliğe 30 Lira, Emekliye 8 Lira! Aynı Parkta İki Farklı Türkiye…

Balıkesir Altı Eylül Belediyesi bünyesindeki ALTAŞ’ın işlettiği kafeler, şehirde yeni bir tartışmanın fitilini ateşledi.
Altıeylül ilçesinde, stadın hemen karşısında bulunan ve halk arasında hem “Şehit Parkı” hem de “75. Yıl Parkı” olarak bilinen alanda geçen yıl iki ayrı kafe hizmete açıldı: Gençlik Kafe ve Emekli Kafe.

Aynı park. Aynı masa. Aynı çay.
Ama iki farklı fiyat.

Gençlik Kafe’de bir bardak çay 30 lira.
Sadece 150 metre ilerideki Emekli Kafe’de ise aynı çay 8 lira.

Üstelik bu iki mekânda da hem gençler hem de emekliler oturuyor. Kapıda kimlik soran yok. Yasak yok. Sınır yok. Sadece fiyat farkı var.

Beş Arkadaşın Adalet Hesabı

Düşünün…
Beş arkadaş oturdunuz.
Gençlik Kafe’de çay içtiniz: 150 lira ödediniz.
Aynı beş kişi Emekli Kafe’de oturduğunuzda: 40 lira.

Aradaki fark tam 110 lira.

Bu tablo gençleri düşündürüyor:
Zaten iş bulmakta zorlanan, geçim derdiyle boğuşan, asgari ücretle hayal kurmaya çalışan gençler mi “genç” oldukları için daha pahalıya çay içmek zorunda?

Uyanık Gençler Çözümü Buldu

Duruma tepki gösteren gençler kendi çözümünü üretmiş.
“Uyanık” gençler, Emekli Kafe’de oturup çaylarını 8 liradan içiyor.

Çünkü mesele çay değil.
Mesele adalet duygusu.

Bir parkta, iki ayrı fiyat tarifesi…
Gençliğe yüksek tarife, emekliye düşük tarife…

Elbette emeklilerin uygun fiyatla çay içmesi kimsenin itiraz edeceği bir durum değil. Onlar yıllarca çalıştı, prim ödedi, ömür verdi. Ucuz çay onların hakkı.
Ama soru şu: Gençlerin pahalı çay içmesi kimin hakkı?

Aynı Belediye, Farklı Uygulama

ALTAŞ’ın uyguladığı bu fiyat politikası şehirde “sosyal belediyecilik” tartışmasını yeniden gündeme taşıdı.
Sosyal belediyecilik bir kesimi korurken diğerini cezalandırmak mı?
Genç olmak bir “lüks tüketim” kategorisine mi girdi?

Bu şehirde gençler zaten kiradan, ulaşımdan, eğitim giderlerinden yorulmuş durumda. Şimdi bir bardak çayda bile kendilerini ikinci planda hissetmek istemiyorlar.

Parkın iki adı var ama galiba iki ayrı adalet anlayışı da var.

Çay aynı çay.
Masa aynı masa.
Manzara aynı manzara.

Farklı olan sadece etiket.

Ve gençler soruyor:
Adalet bu mu ALTAŞ?