Uyan Balıkesir, uyan!

Toprağın sesini duymayan şehir, bir gün o toprağa hasret kalır…

Balıkesir’in dört bir yanında, kimsenin fark etmediği bir mucize sessizce büyüyor. Sarı çiçekleriyle göz kırpan, inatçı kökleriyle betonu delen, doğanın “ben buradayım” diyen dili: hardal otu (turp otu). Ama acı gerçek şu ki… Hardallarımız kuruyor. Ve Balıkesirliler bunu bilmiyor.

Altı Eylül’ün Dinkçiler Mahallesi’nde yıkılmış bir inşaatın molozları… Üstü gri, altı ölü gibi görünen bir alan. Ama bir bakıyorsunuz, sarı çiçekler molozları örtmüş. Doğa, insana rağmen yeniden yazıyor kendini. Hardal otu, yok sayılan toprağın üstünde haykırıyor:

“Ben hâlâ buradayım!”

Ekim’den Mayıs’a kadar Ege mutfağının vazgeçilmezlerinden biri olan bu şifalı bitki, Balıkesir’de neredeyse sahipsiz. Oysa Ege kıyılarına gelen turistlerin ilk siparişlerinden biri: hardal otu yemeği. Yerel sofraların altın değeri, kendi memleketinde bilinmiyor.

Daha da çarpıcısı… Dünya bu bitki için alarm veriyor.

Reuters iki gün önce dikkat çeken bir başlıkla geçti haberi:

“Hardal Savaşları”

Kanada’da çiftçiler ikiye bölünmüş durumda. Bir yanda GDO’lu hibrit hardal ile daha fazla kazanç hayali kuranlar, diğer yanda ise “saf hardal yok olursa her şey biter” diyen üreticiler. Fransa, ABD ve Japonya gibi ülkeler GDO’suz hardal için katı kurallar koyarken, en küçük bir bulaşma bile milyon dolarlık ihracatı riske atıyor.

Bir çiftçi açıkça söylüyor:

“Tek amacım kârlılık.”

Ama başka biri korkuyor:

“Bu, bizim geleceğimizi yok edebilir.”

Peki biz ne yapıyoruz?

Balıkesir’de tonlarca doğal hardal kendiliğinden yetişiyor. Ne plan var, ne koruma, ne de tanıtım. Kırsal kalkınma politikalarında adı bile geçmiyor. Oysa bu bitki sadece bir yemek değil:
• Cildi onaran doğal bir şifa kaynağı
• Saç dökülmesini azaltan güçlü bir destek
• Solunumu rahatlatan geleneksel bir ilaç
• Kalp sağlığını destekleyen değerli yağlar deposu
Doğa bize bedavaya sunuyor. Biz ise görmezden geliyoruz.

Sorulması gereken soru şu:

Dünya hardal için savaşırken, Balıkesir neden sessiz?

Bugün molozların üstünü kaplayan o sarı çiçekler, yarın yok olabilir. Ve biz sadece bakarız.

Uyan Balıkesir…

Bu sadece bir ot değil.

Bu, toprağın sana son çağrısı