Akademi ile Yerel Basın Arasında Görünmez Duvar
Nursima Akyürek
Tüm YazılarıÜniversitelerde her yıl yüzlerce tez, makale ve saha araştırması üretiliyor. Ancak bu çalışmaların büyük bölümü akademik dergilerde kalıyor. Topluma ulaşmayan bilgi, akademik puan üretse de kamusal karşılık bulamıyor. Oysa yerel basın, bilginin halka aktarılabileceği en doğal kanallardan biri.
Yerel Basın ‘Küçük’ Görülüyor Ama Etkisi Büyük
Akademik çevrelerde sıkça rastlanan yaklaşım şu:
“Ulusal basın varken yerel basına gerek yok.”
Bu bakış açısı sahadaki gerçekliği kaçırıyor. Yerel basın;
•kentin gündemini belirler,
•üniversite–şehir ilişkisini canlı tutar,
•akademik bilginin doğrudan muhatabına ulaşmasını sağlar.
Bir akademisyenin yerel basında yaptığı açıklama, çoğu zaman ulusal bir yayına kıyasla daha doğrudan ve kalıcı etki yaratır.
Akademinin Ulusal Basına Bakışı: Prestij Var, Derinlik Yok
Akademik camia, genel olarak ulusal basını daha prestijli bir alan olarak görür. Ulusal medyada yer almak;
•akademik görünürlük sağlar,
•kişisel itibarı artırır,
•kurum açısından “başarı” olarak sunulur.
Ancak bu tercih, beraberinde önemli bir sorun getirir.
Ulusal basın;
hız odaklıdır,
derinlikten çok çarpıcılığı önceleyebilir,
akademik veriyi çoğu zaman sadeleştirirken bağlamından koparır.
Bu nedenle akademisyenlerin ulusal basında yer alan açıklamaları sıkça yüzeysel, kısa ve bağlamdan arındırılmış hâlde sunulur.
Çelişki Tam da Burada
Akademik camia, yerel basını “yetersiz” bulurken;
ulusal basının çoğu zaman akademik veriyi eksik ya da hatalı aktarmasını tolere edebiliyor.
Yerelde “yanlış anlaşılırım” endişesi varken,
ulusalda “en azından görünür olurum” yaklaşımı öne çıkıyor.
Bu da bilginin;
•yerelde etkisiz,
•ulusalda yüzeysel
kalmasına neden oluyor.
Sorun Bilgi Değil, İletişim Dili
Asıl mesele ne yerel basının varlığı ne de ulusal basının gücü.
Sorun, akademik bilginin nasıl ve kiminle paylaşıldığında.
Akademik dil karmaşık, teknik ve kapalı.
Basın dili sade, hızlı ve anlaşılır.
Bu iki alan arasında köprü kurulmadıkça, bilgi ya raflarda kalıyor ya da manşetlerde eksiliyor.
Kazan–Kazan Mümkün mü?
Akademi yerel basını bir “duyuru panosu” değil,
ulusal basını da yalnızca bir “vitrin” olarak görmekten vazgeçmeli.
Yerel basın;
•akademiye derinlik,
akademi de;
•yerel basına içerik kazandırabilir.
Ulusal basın ise bu ilişkinin tamamlayıcısı olabilir; tek adresi değil.
Görmezden Gelinen Bir Üçgen
Akademi, yerel basın ve ulusal medya arasında sağlıklı bir denge kurulmadıkça;
•bilgi eksik dolaşır,
•toplum geç öğrenir,
•üniversite şehirden uzaklaşır.
Oysa bilgi, en çok yerelde başlar,
ulusalda yankı bulur.
Akademi yalnızca görünür olmakla yetinmemeli,
anlaşılır ve ulaşılır olmayı da hedeflemelidir.
Yerel basın küçümsendiğinde,
toplum kaybeder.
