Bir Çay, İki Siyaset: Balıkesir Dün Nasıldı, Bugün Ne Oldu?

Bir hikâye değil, yaşanmış bir gerçek…

Balıkesir’de 90’lı yıllarda siyaset böyleydi.
Farklı partilerden insanlar aynı masaya oturur, tartışır ama saygıyı kaybetmezdi.

Üstelik farklı partiden insanlar birbirlerinin çay parasını bile öderdi. Şehre
Agah Oktay Güner gelmişti Hasan baba‘da ve bazıyerlerde esnaf ziyaretleri yaptı Programı takip etmiştim farklı bir parti ile karşı karşıya gelmişlerdi oturup çaylar içildi ve hesabı rahmetli Agah bey ödemişti.

Bugün kulağa tuhaf geliyor değil mi?

Ama o günlerde bu tuhaf değildi.
Çünkü siyaset düşmanlık değil, rekabetti.

Hatta bunun en somut örneklerinden biri de Balıkesir’de, Hasanbaba’da yaşanmıştı.
Farklı siyasi görüşlerden insanların bir araya gelip aynı ortamı paylaşabildiği, tartıştığı ama ayrışmadığı günlerdi.

Aynı şehirde yaşadığını bilen insanlar vardı.
Farklı düşünse de aynı sofrada oturabilen, aynı cenazede omuz omuza durabilen bir anlayış vardı.

Balıkesir küçüktü belki…
Ama siyaset büyük bir olgunluk taşıyordu.

Şimdi dönüp bugüne bakıyoruz.

Aynı şehir…
Aynı insanlar…

Ama aynı siyaset yok.

Bugün siyaset daha gergin, daha mesafeli, daha kırılgan.
Ve belki de en kötüsü, daha vurdumduymaz.

Eskiden insanlar tartışırdı.
Şimdi insanlar birbirine uzak.

Eskiden fikirler çarpışırdı.
Şimdi ilişkiler kopuyor.

Ve dikkat ederseniz…
Kimse buna şaşırmıyor artık.

Şehirde tartışma kültürü yerini kavgaya bıraktı, ve şehirli
umursamayı bıraktı yorgun…

Balıkesir’de bugün tam da bu var.

Siyaset kendi içinde konuşuyor.
Kendi içinde hesaplaşıyor.
Kendi içinde planlar yapıyor.

Ama sokak başka bir şey söylüyor.

Esnaf başka konuşuyor.
Vatandaş başka dert anlatıyor.

“Geçinemiyoruz” diyor insanlar.
“Ekonomi elvermiyor” diyor.

Siyaset kimin için yapılıyor?

Çünkü bu şehirde asıl mesele,
kimin kime ne dediği değil.

İnsanların nasıl yaşadığı.

Belki de Balıkesir’in yeniden hatırlaması gereken şey çok basit:

Aynı masada oturabilmek.
Aynı çayı paylaşabilmek.
Aynı şehirde yaşadığını unutmamak.

Çünkü bir zamanlar bu şehirde siyaset,
insanları ayırmazdı.

Şimdi ise ayırıyor.

Ve bu, alışılacak bir şey değil. Özlenen siyaset…