Balıkesir Merhaba Gazetesi

BADİ

BADİ
Dr. İbrahim Tutak( ibrahimtutak@gazetemerhaba.com )
24 Ekim 2017 - 12:38

Bu günkü yazımda başka bir canlının sağlığından sözetmek istiyorum.Çevremizi paylaştığımız bir kedinin, Badi nin kendi ağzından kısa hayat hikayesi eminim sizede ilginç gelecek;Benim adım Badi.Ben bir kediyim.Balıkesir Atatürk mahallesinde dünyaya geldim.Annem beni komşu bahçelerinde saklı saklı büyüttü.Ve bir gün sokağa çıkarıp bıraktı.Küçüktüm.Yapım ufak tefekti.Sokağa bırakılan yemek artıklarını diğer abi ve abla kediler yerken ben sokulup yiyemiyordum.Açtım,ama çok zekiydim.Sokaktan çok iyi niyetli olduğu belli bir hanım teyze geçiyordu.O na içim ısındı.Bir sabah yine geçerken bütün çesaretimi toplayıp arkasından ayaklarına sarılıp hafiften,şakadan ısırdım.Ayyy diye bağırıp dönünce korktuğunu anladım.Beni görünce şaşırdı ama ardından beni sevdi.Bir komşudan ekmek istedi ve onu önüme koyup gitti.Çok sevindim ve iştahla ekmeği yedim.Sonra teyzenin evini bulmayı aklıma koydum.Biraz çaba harcayarak sonunda buldum.Hanım teyze ertesi gün evinden çıkarken beni görünce çok şaşırdı.Bundan sonra bir çam ağacı altında bana bakmaya başladı.Hayatımdan memnundum.Daha sonra hava soğumaya başladı.Hastalandım .Yemek yiyemez oldum.Teyze benim hastalığıma üzüldü.Bir akşam saati beni veterinere götürdü.Veteriner bana iğne yaptı.Teyzeme bunu ne yapacaksınız diye sordu.O da iyileşince yine sokağa bırakacağım diye cevap verdi.Veteriner abla sokağa saldığınızda delikanlı kediler onu rahat bırakmazlar yavrulatırlar.Zaten kendisi ufak tefak gelin bunun yumurtalıklarını alalım öyle bırakın dedi.Hanım teyze neden olmasın dedi.Bir hafta sonra alınmasına karar verildi.Yine bir akşam üstü yumurtalıklarımın alınması için veterinere gittik.Önce beni sevdi. Heyecanımı yatıştırdı.Ben kendisini hiç üzmedim.Arka üstü ameliyat tahtasına yattım.Yalnız bıçakları görünce çok korktum.Hiç belli etmedim.Güvenmiştim.Önce iğnemi yaptı.Sonrasını hatırlamıyorum.Ameliyat bittikten sonra ayılırken veteriner ablanın benim için  çok akıllı kedi dediğini duydum.Beni bir sepetin içine koydular ve arabayla eve geldik.Veteriner abla birkaç gün gelip evde pansumanımı yaptı.Herdefasında sırt üstü yatarak cici karnımı gösteriyordum.Beni gülerek seviyorlardı.Veteriner abla yumurtalıklarımla duyu bezlerimide aldığını söyledi.Çok rahattım.Mevsimde kış olmuştu.Beni artık sokağa bırakmadılar.Dört senedir evin prensesiyim.Beni kuru mama ve konserve ile besliyorlar.Konservenin balıklı ve karidesli olanını çok seviyorum.Hiç yaramazlık yapmıyorum,onları üzmüyorum.Onlarla yazlığa gidiyorum.Şehirlerarası nereye giderlerse benide götürüyorlar.Mutlu bir hayatım var.Benim hikayem böyle.Siz kedi ve köpek arkadaşlarımda hikayelerini yazarlarsa bir hikaye kitabı oluşturabiliriz.Çokta güzel olur.Hepinize mutlu günler yarınlar diliyorum.Bunu 5 Haziran Dünya Çevre gününde yazdım.

Bu yazıya dokunmadan yazarının yazdığı şekliyle paylaştım. Bence böyle bir hikaye kitabı çok güzel olabilir.Hadi bekliyorum…

 

Sitemizde yayınlanan haberlerin telif hakları gazete ve haber kaynaklarına aittir, haberleri kopyalamayınız.