Balıkesir’de İftar Var… Peki Neden O Eski Heyecan Yok?

Bu yıl şehirde program çok. Belediyeler organize ediyor, dernekler çağrı yapıyor, meydanlar doluyor. Masalar uzun, sandalyeler sıralı, protokol yerini almış. Her şey düzenli. Her şey olması gerektiği gibi.

Ama tam da bu yüzden mi eksik bir şey var?

Ruhu Kim Aldı?

Bir zamanlar iftar saati yaklaşırken çarşıda farklı bir telaş olurdu. Fırın önünde kuyrukları yine gördük evlerde son hazırlık, çocukların koşuşturması…

Gelelim davetlerle verilen yemeklere organizasyon kusursuz ama heyecan düşük.Bu yıl Demirözen Vakfı Ramazan ruhunu yaşattı Doluluk ve sporcuların şehrin heyecanını birtek orada fark ettim…

Belki de Ramazan artık spontane değil.
Program var. Saat belli. Menü belli. Konuşmalar belli.

Sürpriz yok.

Balıkesir Değişti, Sofralar da Değişti

Balıkesir büyüdü. Mahalle kültürü zayıfladı. İnsanlar artık komşusunun kapısını çalmadan önce telefonuna bakıyor. Davetler WhatsApp grubundan geliyor, katılım listesi oluşturuluyor.

Eskiden iftara çağrılmak özel bir şeydi.
Şimdi davete gitmek sosyal bir görev gibi.

Kalabalıklar var ama sohbetler kısa.
Masalar dolu ama gözler yorgun.

Ekonomi Sofranın Tadını Kaçırdı mı?

Bu yıl masalarda konuşulan en ortak konu ne biliyor musunuz? Menü değil. Geçim.

Fiyatlar arttı, alım gücü düştü. İnsanlar iftarda bile geleceği düşünüyor. Kaygı, heyecanın önüne geçti. O yüzden belki de coşku yok; temkin var.

Asıl Mesele Organizasyon Değil

Sorun iftar programlarının sayısı değil. Sorun ruhun planlanabilir sanılması.

Ramazan biraz düzensizliktir aslında. Bir kapı çalınır, beklenmedik bir misafir gelir, masaya fazladan tabak konur. Samimiyet program akışına sığmaz.

Bugün Balıkesir’de birlik görüntüsü güçlü.
Ama heyecan üretilemiyor.

Çünkü heyecan duyurulmaz, yaşanır.

Belki de Sormamız Gereken Şu

Biz gerçekten birlikte miyiz?
Yoksa sadece yan yana mıyız?

Ramazan geçecek. Fotoğraflar arşive girecek.
Geriye ne kalacak?

Belki de Balıkesir’in bu yıl ihtiyacı daha büyük organizasyonlar değil; daha küçük ama daha gerçek sofralar.

Kalabalık olmak kolay.
Ruh üretmek zor.